Ferð U14 hóps SHD Selects Iceland á Youth Cup í Bordeaux í Frakklandi  

Ellefu vaskir hokkípiltar úr félagsliðum Skautafélags Akureyrar, Skautafélags Reykjavíkur og Fjölnis heimsóttu menningarborgina Bordeaux í Suður-Frakklandi fyrstu helgina í maí. Þar tóku þeir þátt í U13 Youth Cup, haldið á glæsilegum heimaleikvangi Bordeaux Boxers sem eru ríkjandi Frakklandsmeistarar í íshokkí karla. Drengirnir sem fæddir eru á árunum 2012 til 2014 léku saman undir merkjum U14 SHD Selects Iceland og öttu þar kappi við frönsk og spænsk félagslið og stóðu sig með stakri prýði. 

Ferðalagið til Bordeaux hófst miðvikudaginn 29. apríl en hópurinn hittist allur í fyrsta skiptið á miðvikudagskvöldinu á Keflavíkurflugvelli fyrir áætlað næturflug til Frankfurt. Mikil spenna var í hópnum og voru flísarnar í komusal Keflavíkurflugvallar vel nýttar til spilamennsku í inni hokkí með hinum geysivinsælu mini sticks kylfum. Hópurinn var skipaður leikmönnum í U14 hópum félagsliðanna á Íslandi, sjö leikmönnum frá SA, þremur frá SR og einum leikmanni Fjölnis. Hópurinn blandaðist vel, en hingað til hafa drengirnir aðeins mæst sem mótherjar í keppnum milli félagsliða.  

Þjálfari liðsins var Sölvi Freyr Atlason, leikmaður karlaliðs SR og fararstjórn var í höndum Karítas Sifjar Halldórsdóttur móður pilts úr SR og markmanns kvennaliðs Fjölnis. Stefán Ari Sigurðsson, faðir eins drengjanna úr SA tók að sér liðstjórahlutverk, en auk hans fóru nokkrir foreldrar með í ferðina, enda í fyrsta skiptið sem margir drengjana fara út í slíka keppnisferð. Þá er nauðsynlegt fyrir öll lið að hafa með dyggan hóp stuðningsmanna sem stendur með þeim gegnum sigra og töp og láta vel í sér heyra úr stúkunni. 

Laust eftir miðnætti 30. apríl hóf sig til flugs flugvél Lufthansa og lenti hún tæpum fjórum stundum síðar í Frankfurt, þar sem við áðum stuttlega fyrir áframhaldandi flug til Bordeaux. Í Bordeaux beið svo eftir okkur rúta sem flutti hópinn á SLO Hostel í miðborginni og vorum við komin á áfangastað aðeins fyrir hádegi að staðartíma. Eðli málsins samkvæmt var hópurinn illa sofinn eftir ferðalag næturinnar og eftir hádegisfóðrun í nálægri mathöll var liðinu skóflað inná herbergi til að næla sér í smá lúr. Fyrsta áskorun ferðarinnar beið nefnilega þá strax um kvöldmatarleytið þar sem til stóð að spila vináttuleik við U13 lið Bordeaux Boxers. 

Undir góðri leiðsögn Valentine, leikmanns kvennaliðs Boxers, komumst við með trammanum sem varð öruggur ferðamáti okkar í Bordeaux, í íshokkíhöllina þar sem liðið fann til gallana, kylfur og nýskerpta skautana. Vináttuleikurinn var fullur 3 x 20 mínútna íshokkíleikur, sem er nú sínu lengra en okkar menn eru vanir að spila. Þetta var ansi strembin viðureign fyrir piltana sem voru ferðalúnir og fáliðaðir miðað við heimamennina. Með 11 leikmenn spiluðum við á tveimur línum með einn markmann, en andstæðingarnir gátu spilað á fjórum línum.  

Okkur tókst þó að setja nokkur mörk og sýndu þeir strax góða takta í að spila saman en báðar línurnar voru skipaðar leikmönnum sem höfðu ekki áður spilað saman. Niðurstaða leiksins var tap 15-4 en fjærstöngin varð okkar mönnum æði dýr í leiknum. Ísinn í Bordeaux var líka talsvert deigari en drengirnir eiga að venjast, enda bæði orkuverð hærra og hlýrra úti fyrir en gengur og gerist á Íslandi. Leikmönnum okkar þótti gæði íssins sérstaklega koma niður á miðinu þegar þeir hleyptu af skotunum. Þrátt fyrir tapið var þetta flottur upptaktur að mótinu, mjög gott tækifæri til að slípa hópinn saman og jafnframt fyrir Sölva þjálfara að kynnast styrkleikum drengjanna.  

Gestrisnin var í fyrirrúmi hjá heimafólki sem tók afar vel á móti okkur. Eftir leikinn hittust við fyrir utan í blíðunni og gæddum okkur á frönskum krásum með skipuleggjendum, leikmönnum og foreldrum þeirra. Það fór vel á með okkar drengjum og frönsku leikmönnum Boxers liðsins og hétu þeir stuðningi á víxl meðan á mótinu stóð. Það var því örþreyttur hópur sem lagðist til hvílu að kvöldi fimmtudagsins, en þá hafði lítið verið sofið í næstum einn og hálfan sólarhring. 

Daginn eftir hófst svo mótið sjálft. Alls tóku 12 lið þátt í mótinu, 9 frönsk, 2 spænsk og 1 íslenskt. Fyrri tvo dagana (föstudaginn 1. maí og laugardaginn 2. maí) var leikið innbyrðis í tveimur sex liða riðlum. Ísland (eða Islande) var í A riðli með frönsku liðunum Cholet, Bordeaux Rouge, Paris, Narbonne auk spænska liðsins Puigcerda. Í B riðli öttu kappi frönsku liðin Marseille, Neuilly, La Roche sur Yon, Anglet og Bordeaux Blanc auk spænska liðsins San Sebastian. Hver leikur var ein 22 mínútna löng lota á rúllandi tíma, en síðustu tvær mínúturnar voru leiknar á stopptíma, til að efla spennustigið. 

Það var til lánsins að okkar piltar hófu leika ekki fyrr en eftir hádegi föstudaginn 1. maí og mættu þeir úthvíldir til fyrsta leiks gegn öflugu liði Cholet. Andstæðingarnir settu fyrsta mark leiksins og lögðu í þungar sóknir en fyrri hluti leiksins spilaðist mest á okkar helmingi vallarins. Þegar síga tók á seinni hlutann var sjálfstraustið að aukast í okkar mönnum og þeir settu tvö mörk með tiltölulega stuttu millibili. Þegar tæpar 20 sekúndur voru eftir var dæmt uppkast á okkar vallarhelmingi og tókst Cholet að lauma pekkinum inná síðustu sekúndu leiksins og 2-2 jafntefli niðurstaðan. Vissulega svekkjandi en þeir sýndu það drengirnir að þeir áttu fullt erindi inná þetta mót. 

Næsti leikur dagsins var gegn Bordeaux Rouge, öðru tveggja liða heimamanna sem tóku þátt á mótinu. Okkar drengir voru sannarlega sterkari aðilinn í þessum leik og settu alls 7 mörk gegn engu. Þetta var góður sigur og hrollurinn greinilega liðinn úr piltunum. Síðasta viðureign dagsins var gegn Paris, en sá leikur fór einnig okkar drengjum í vil 2-1. Þótt pökkurinn hafi aðeins ratað tvisvar í netið var spilamennskan sannfærandi. Síðasta leik lauk um klukkan hálftíu og liðið ekki komið í bólið þann daginn fyrr en um ellefu leytið, sínu seinna en þeir eiga að venjast. 

Daginn eftir hélt riðlakeppnin áfram og við mættum spænska liðinu Puigcerda í fyrri leik dagsins. Þetta var baráttuleikur og jafnt á með liðum komið hvað styrk varðar. Dómgæslan var okkur ekki hagfelld og voru drengirnir ítrekað sendir í boxið. Spænska liðið átti fyrsta mark leiksins og ljóst að pressa var komin á okkar menn að jafna, sem þeir og gerðu örugglega. Lengst af var staðan 1-1 og ekki gott að segja hvort liðið myndi ná að setja næsta mark. Þegar 20 sekúndur voru eftir af leiknum, var uppkast eftir rangstöðudóm á okkar vallarhelmingi. Við vorum manni færri, með einn í boxinu og við uppkastið vildi þannig til að einn leikmaður Íslands fékk olnboga í grímuna og lá hann eftir óvígur. Fimm á þrjá skautuðu spánverjarnir eldfljótir að markinu og náðu að koma pekkinum í netið. Afar svekkjandi 2-1 tap staðreyndin í fyrsta leik dagsins. 

Það var því að duga eða drepast fyrir síðari leikinn gegn franska liðinu Narbonne, en með sigri gætum við tryggt okkur annað sæti riðilsins. Það var fljótt ljóst á fasi liðsins að þeir ætluðu sér sigur, en tvö mörk rötuðu í mark andstæðinganna strax á fyrstu mínútu leiksins. Drengirnir sigruðu liðið með sannfærandi hætti 5-2 og voru þeir kampakátir í leikslok. Sölvi þjálfari hafði á orði að þetta hefði verið besti leikur þeirra á mótinu til þessa en sýndu þeir góða spilamennsku og öfluga vörn. Markvörður liðsins stóð sig líka með stakri prýði og varði fjölmörg skot. 

Efstu tvö liðin í hvorum riðli fóru sjálfkrafa áfram í 8 liða útsláttarkeppni. Hin 8 liðin spiluðu uppá fjögur sæti í fjórum útsláttar viðureignum. Sigurliðin fóru áfram í 8 liða úrslit, en tapliðin í umspil um 9-12 sæti. Undir lok dagsins var ljóst að við myndum mæta liðinu Neuilly úr B riðli í útsláttarleik um sæti í undanúrslitum. Það var góður andi í liðinu og strákarnir ætluðu sér sannarlega að spila þann leik til sigurs.  

Að loknum leikjum dagsins var liðinu boðið í partý sem Bordeaux Boxers héldu fyrir liðsmenn og áhangendur. Þar var á boðstólum paella á franska vísu með kræklingi og öðru meðlæti undir diskóljósum og partýmúsík. Þá var ísinn opnaður og renndu strákarnir sér með eldri og yngri iðkendum, mikið stuð og fjör. Annað kvöldið í röð fóru þeir þreyttir í bólið og sáttir eftir ævintýri dagsins. 

Á sunnudeginum var ræs öllu fyrr en hina dagana, en fyrsti leikur dagsins var settur fyrir kl. 11 og til að ná morgunmat, ferðalagi með tramma og góðri upphitun voru menn drifnir á fætur klukkan 7. Þreytan var nokkur í hópnum þennan morguninn en þeir mættu þó galvaskir til leiks móti Neuilly. Mótherjarnir reyndust drengjunum erfiðir og íslensku piltarnir náðu sér aldrei almennilega á strik í leiknum. Þreytan sat þungt í leikmönnum okkar, sem hefðu sjálfsagt allir þegið að sofa 2 tímum lengur þennan morguninn. Eftir nokkurra mínútna leik kom fyrsta markið og fljótlega bættu andstæðingarnir við öðru marki. Þegar nokkuð var liðið á seinni hluta leiksins kom svo þriðja mark mótherjanna og var róðurinn þá orðinn ansi þungur. Okkar menn áttu nokkur góð marktækifæri, en pökkurinn vildi ekki rata í netið. Niðurstaðan varð 3-0 tap og við ekki á leið í undanúrslit. 

Eftir að öllum leikjum átta liða rimmunnar var lokið varð ljóst að við myndum mæta hinu spænska liði Puigcerda í leik uppá 5ta sæti mótsins (frekar en það 7da), en þar skilaði sér góður árangur í riðlakeppninni. Við áttum harma að hefna en tapið gegn hinu spænska liði hafði verið sérlega svekkjandi. Okkar piltar mættu einbeittir til leiks og ljóst að annað upplit var á liðinu nú en í leik morgunsins. Leikurinn var jafn og spennandi en jafnframt því að liðin tókust á á svellinu, börðust stuðningsliðin á hliðarlínunni við að hvetja sín lið. Þegar nokkuð var liðið á leikinn tókst okkar mönnum eftir gott spil og mikla pressu að koma inn marki og við komnir yfir. Leikurinn var jafn og þungt var sótt á bæði mörk. Þegar tæpar tvær mínútur voru eftir af leiknum brá spænska liðið á það ráð að kippa markverðinum útaf og léku með sex útileikmenn á móti okkar fimm. Við fengum aðeins tvær brottvísanir í þessum leik, en sú síðari kom þó þegar um 20 sekúndur voru eftir af leiknum og þeir þá tveimur útileikmönnum fleiri en við. Okkar menn sýndu hetjulega varnarbaráttu og voru einu sinni ansi nærri því að setja pökkinn í tómt mark andstæðinganna. Leiktíminn rann svo miskunarlaust út og þetta eina mark Íslands í leiknum tryggði okkur sigurinn. Piltarnir voru glaðir og sigurreifir. Afar gott að enda mótið á sigri! 

Liðið safnaðist svo í stúkuna til að horfa á úrslitaviðureign mótsins milli heimamanna Bordeaux Blanc og San Sebastian. Síðarnefnda liðið marði leikinn 2-1, en bæði þessi lið voru firnasterk og spiluðu mjög skipulagðan og flottan íshokkíleik. Verðlaunaafhendingin var afar glæsileg og íslenska liðið sérstaklega heiðrað, en heimafólki þótti greinilega afar gaman að fá gesti að svo langt úr norðri.  

Mánudaginn 4. maí átti liðið saman í Bordeaux. Við náðum skoðunarferð um hluta borgarinnar sem geymir mikla sögu og menningu, og röltum svo milli verslana eins og íslendingum sæmir í útlöndum. Seinni partinn flutti okkur rúta út á flugvöll og við kvöddum Bordeaux og flugum sömu leið heim til Íslands og við komum, með millilendingu í Frankfurt. Vélin lenti rétt fyrir miðnætti í Keflavík og hópurinn kvaddist sem lið við töskubandið fyrir sérstærðarfarangur þar sem piltarnir biðu í eftirvæntingu eftir því hvort kylfutaskan – mikilvægasta taskan – myndi ekki örugglega skila sér heim með liðinu! 

Í alla staði var þetta frábær ferð og lærdómsrík fyrir piltana. Þeir voru fámennasta lið mótsins með aðeins 11 leikmenn og rétt náðu því að spila með tvær línur, meðan öll hin liðin voru með þrjár línur til umráða hið minnsta. Hér mættu margir erlendum liðum í fyrsta skipti, spiluðu hokkí á erfiðum ís og þurftu að mynda lið með þeim sem iðulega eru andstæðingar á mótum heima á Íslandi. Því fylgir líka ábyrgð að koma fram í fánalitunum undir nafni Íslands. Þeir stóðu sannarlega undir því nafni og við foreldrarnir vorum afar stolt af hópnum. Takk fyrir okkur Bordeaux! 

 

Ottó Elíasson, hokkípabbi